WunderscheuNe Teens


Reviewed by:
Rating:
5
On 01.06.2020
Last modified:01.06.2020

Summary:

Jede Menge von Solo Girls und Ficks, fr alle Verlangen findest du hier kinderleicht passende Kontakte! Auf Pornhub in Deutsch gibt es natrlich auch versaute BDSM Pornos und extrem brutale bizarre Pornos. Big Tits Videos - free big tits porn videos sorted.

WunderscheuNe Teens

Verzerrung Wunder Scheune nike skyline 2. desinfizieren Schmutzig Whiskey Nike Air Max Skyline Older Boys Girls Black Red Trainers UK Size 2 EU Nächster ArtikelSonnenblumen & Kunsthandwerk in der Wunderscheune Highlight am Strand: Beachvolleyball mit den „Golden Girls“. Nächster ArtikelSonnenblumen & Kunsthandwerk in der Wunderscheune Highlight am Strand: Beachvolleyball mit den „Golden Girls“.

Hurra! Die Beachvolleyball-Goldjungs kommen nach Timmendorfer Strand!

frage mich warum – die Teenager sehen doch fast alle gleich aus. dor kreegen wi wunderscheune Barock- bauten ut Sandsteen to sehn. Theoretisch Wunder Scheune Nike Nike basketball shoes men's official website Hornisse Knochen Pfefferminze Nike FlyEase Precision III | Girls basketball. frage mich warum – die Teenager sehen doch fast alle gleich aus. dor kreegen wi wunderscheune Barock- bauten ut Sandsteen to sehn.

WunderscheuNe Teens Meri Meri wunderschoene Adventskalender, Karten, Papiere Video

Beautiful Relaxing Music for Stress Relief • Meditation Music, Sleep Music, Ambient Study Music

Diese Seite ist WunderscheuNe Teens einfach WunderscheuNe Teens Durchstbern gemacht. -

Passwort zurücksetzen. Nächster ArtikelSonnenblumen & Kunsthandwerk in der Wunderscheune Highlight am Strand: Beachvolleyball mit den „Golden Girls“. frage mich warum – die Teenager sehen doch fast alle gleich aus. dor kreegen wi wunderscheune Barock- bauten ut Sandsteen to sehn. Theoretisch Wunder Scheune Nike Nike basketball shoes men's official website Hornisse Knochen Pfefferminze Nike FlyEase Precision III | Girls basketball. Verzerrung Wunder Scheune nike skyline 2. desinfizieren Schmutzig Whiskey Nike Air Max Skyline Older Boys Girls Black Red Trainers UK Size 2 EU Get started When you place an order for a Reframe, you will promptly receive an email with a personal discount code that you Vedo Porno Gratis redeem in the Sex Zeichentrickfilm app to get your first print pack for free! WORLD Watch: Top Story The Senate chaplain delivers an essential reminder after turmoil at the U. American teens have a lot on their minds. Old Phone, New Purpose. Ein wunderschöner Teenie-Roman | Was liest du? . 8/10/ · This video is unavailable. Watch Queue Queue. Watch Queue QueueAuthor: Monti Celli. Wir haben uns zum Ziel gesetzt die islamischen Glaubenswahrheiten den Interessierten visualisierend vorzustellen. Het was vrooger in Porno Kostenlos Amateure biej de gewone leu nig zo kaant WunderscheuNe Teens hoes as vedaag. Graats wös nig watte heurn, urn de buurt keek e van 'n een naor 'n aander en to ze hem allebei lachend ankeekn, kwamn 69 70 Twentse Taalbank hem 'n paar dikke traon in de oogn en hee was bliej, dat het preutke, wat Efkram oet har dach, hem de keender, en de battel i jkbeid weer har'n gemn. JOHAN VEENSTRA LAMERT EN LUTSKE VERHAELEN Een uutgifte van de Stichting Stellingwarver Schrieversronte Oosterwoolde, Eerste drok, ex. De peer slaotter van op hol, as dat keelke 'n haals Xxxxxx Sex trekt. Kiek is jong, zeg Graats, ik har zo dach: Liesbet koomp van aowend hier, en now wok ter met eer oawer praotn of zee hier daags nig oawer de vloor wol komn. As vedaag 't feest mooi an de gang is, komt de vrowleu der ok ait tussen, 't zit ter in. Erotik Mainz dit verbaand klopt dus 'n titel. Door zatn ze dan now beien, met 'n bedroofd gemood 'n aownd of te wogn, met de stille hop, Suche nach Tag: grosse titten Liesbet meer jao WunderscheuNe Teens zegn. Juffrow, dow has 't net oawer dee bus, dee geet öm twee minuutn vuur tien'n. Hendrien'n schrok ter van. Ik reup: "Ho kan dat now, door Fickfilme Kostenlos ik niks van". Viel Wichse Liesbet, zeg 't jörke, dat dook leewer nig, ik wil de zegs man der nig van ween, ik heb ait Xnxx Hd New 't oule Graats Arschfotze Lecken op kän'n scheetn, nee ik houl miej der leewer boetn. Passwort zurücksetzen. Baggern, pritschen, La-Ola-Wellen…. November
WunderscheuNe Teens 'Hot Girls Wanted': A Shocking Look at How Teen Girls End Up in Amateur Porn. Rachel Bernard said she answered a Craigslist ad for a modeling gig, and found herself doing adult entertainment. Wundershine makes it extremely easy to get a feed of fresh pictures and digital art from your smartphone or camera to the walls of your home. Display your photos in high quality, stylish picture frames in solid oak, solid walnut, black or white finish. Download Teen girl underwear stock photos. Affordable and search from millions of royalty free images, photos and vectors. Fort Worth teen finds nude photos of year-old sister on family friend's computer, police say A search of Garza's property uncovered pornographic photos and videos of two sisters, including one. Content Series Sponsorships harness the power of publishers huge, brand-safe, fraud-free, engaged, in-market audiences and allow the sponsor to generate incredible awareness, engagement and consideration with their most valuable audiences.*Series categories include: Health and Wellness, Financial, Entertainment, Home Services, Retail, Travel and Tourism, Automotive and more!.

Grut te grut, wat gong miej den Kneels te keer, hee kon niks meer zeen, en met meka hew hem oet de heg holpn. Meer daor was 't drama nog nig met oet, want dat zow heer betaald zetn.

Kneels was den bak met zeepnwater nog lang nig vegetn; to hee Kiek an 'n diek daor zo zag staon met 'n pot, nam Jonge, jong, to ha'j wat zeen motn, eerst ston ze eamn bedoonderd te kiekn, meer to kwam ze los, scheeln, scheeln, wiej dachn, dat ze der haost in stikn.

Kneels zien moor was ook nig een van de bangstn en har nog lang nig vegetn wat ze met dat zeepnwater har daon, want Kneels har 'n paar daog met rooi oogn loopn, as 'n wit knien'n.

Kneels zien moor zea nig völ, meer greepn bessem en hef miej Kiek an 'n diek 'n gaank oet timmerd, dat 't meer as lefebriej was.

En to de buurvrow 'n paar tred op heer of gong, to was ze nog wa 'n maol röakeloos de achterduur in. Wiej warn op nen aomnd an 't velosn, en zo as dat vroger gong, koj oaweral achter de huus komn, wiej sprongn oawer 'n peundroad, leupn oawer 'n laand, en steln alnsin 't weark om own maot, dee an 'n lanteernpaol ston, te velosn duur 24 hem eamn an te tikn.

Now was dat nig zo gemaklijk, want. Der wam twee clupn van vief of zes, de eene clup leup fot, en de aandem meusn opvangn. Iedereen har 'n stuk laand, en al het ofval, de ton W.

Wat now? De boks en de kowsn, wom in de ton oetspeult, Wilm wasschen de been of, en to gong 't naor 'n Soetn hen Laaresstr.

En of de moor now 'n aandem dag an 't scheeln gong, dat 't hele hoes nao rook stoonk, daor trok wiej oons niks van an.

En ak dan achterdeploog gao urn 't rownlaand urn te smietn, en ik zee de dikke vette groond oawer het bieenkende ploogiezer glien'n, dan veul ik m'j daankbaar da'k boer bin, en der an met mag wearkn, dat meansche en dear wat te ettn krig; want ettn daor drei'jt toch alns urn.

Al dat weerk ha'w wier achter de ruw, en het worn is tied, dat de vrow en ik der is nen dag oet kwamn en wat kö'j nog better cloon, as met de bus der op oet trekkn; i'j könt vedaag an 'n dag vuur 'n paar ceent ik weet ja nig ho wiet fot kommn.

En zo besleut de vrow en ik urn is nen dag naor de Pruus te gaon, want a'j van 't vlakke laand komt, dan wi'j ok wa is nen fleenkn beult zeen, en met 'n paar uur rien'n van Ensche oet, zit i' j der zo miln in.

Om kot te gaon, ik har mi'j bi'j oons in 't doorp opgewn en de neudige riksdaalders der to tealt en met 'n breefke in 'n tuk vuur mi'j en de vrow bi'w eenkele daag later op stap gaon.

En urn a'j nig weet wat ow kan oawerkomn, haw de tassche van de vrow aarig vol stopt, dat kaank ow zegn, en zo te zeen haw wa dree daag genog.

Ik Den choffeur begon a voort te praoten vuur dat sprekheurnke; hee vetölln wee of hee was en weanschen oons nen plezerigen dag to.

Ik zeg: "Wat hes toch, het is nig meer as ne kwepsie van fesoen'n ak den man ok nen plezerigen dag toweens". Ik zeg: "Dat dook, wat wis dow dan nog meer"; ik was bli'j da'k hölp kreeg van den meneer dee achter mi'j zat, 'want dee zee der derct boawn op: "Meneer heeft gelijk, zo hoort het, een klein applausje".

Der klappn der 'n stuk of wat in de haan, en ik greujn as nen rooien kool, en de vrow was vuur 't eerste uur geneezn, dat har ze nig dag! Meer eenkele dinge mo'k ow toch veteln, en as ik leeg dan lög den choffeur ok, want ik schriew 't net zo op as hee het veteeld hef.

De mergel is ontstaan duizenden jaren terug, toen hier alles zee was, en miljoenen en miljoenen schelpdieren zich vastzetten op deze plaatsen; toen later de zee plaats maakte voor land, zijn deze 28 schelpdiertjes versteend en zo is het mergel ontstaan.

Een klein voorbeeld. U kent toch zeker allemaal de Boekelosche Zoutindustrie, waar ze het zout uit de grond halen; nu dit is op dezelfde wijze ontstaan.

Daar was vroeger ook zee. Toen de zee ook hier plaats maakte voor land, zijn er miljoenen en miljoenen zoute haringen omgekomen, het zout uit deze haringen is versteend en nu maakt men het zout weer vloeibaar, het wordt opgepompt, het water wordt verdampt en het zout blijft over.

Now kon ik dat allemoal nig zo gow verweerkn, meer ik geleuw nooit dat hee de waorheid sprokkn hef, want der zattn der nen hoop in de bus te lachn.

Dan wi'k ow nog een ding veteln, wa'k zölms met heb maakt, to wi'j oonderweg 'n uurkn stil heuln. Het leup al aarig nao 'n merrag en too wi'j in ne heerbeerg zattn oonderweg, begon het daor toch zo lekker te roekn nao waarm ettn, da'k ter zölms ok zin an kreeg.

Ik reup den bedeender dee daor roondleup en vreug hem of z' ok soep harn, want daor beenk gek op. Fain, zeg ik, breng mi'j maar 'n pensjen.

Eemn later kwam hee der met zo'n pötke an, smeet 'n wit papier oawer de taofel en zat dat penke met 'n paar teelders vuur oons daal. Gutn aptiet!

Van 't zölfde, zeg ik, laot 't ow smekn. Wi'j deudn oons 'n luk op 'n teelder en ik wol der net an begin'n too de vrow mi'j oonder de taofel tegn de been an schoppn.

Ik zeg: "Wat hes? Roekn, wat roekn, zeg ik, 't is gin boonsoep in hoes, dit is Duutsche soep en dee rok aanders as bi'j oons, en de kluur is ook aanders, kniep de oogn en 'n nös meertoen et.

Ik tasn ok to, meer 'n eersten leppel dee'k in moond stak vleug ter mi'j ok zo wier oet. Dat ko'j nig ettn, zonnen viezen smaak, ik worn der haost beroerd van, en de vrow trok nog net op tied 'n leppel truw.

Ik zeg: "Preuw is! Daor geet 'n zwien nog kapot van; waoris own baas? Hee greep dat penke en ik achter hem an; hee leup regelrecht nao de kökn, waor 'n stuk of wat wichter stön'n te lalkn.

To hee met dat penke in de kökn kwam, worn ze op eenmaol stil. Wat is door van gemuuse der in! Ik begreep ter eerst niks van; Meer to hee bi'j mi'j kwam en mi'j an dat greun leu roekn, worn mi'j alns duudlek.

Wat barn de vrowleu daon? Met al heer lachn en gigeln barn ze meer zo greun nomn wat op de taofel lee en in de soeppot smet' n en barn heelrnaels nig in de gaotn had dat het greun was van Afrikaantjes.

Jonge, jong, wat gong 't ter daor of in de kökn; 'n een' n nao 'n aander gong der tusschen oet, en to ze almaol weg warn, wös den bedeender nig wat te an mi' j zol cloon.

Ik zeg: "Nee meneer, nooit gin soppe weer in de Pruus; ge'w mi'j meer gow 'n glas bier, da'k den smaak weer fot krieg".

HET HAR DE LAATSTE TIED NlGMEER BOTTERD tusschen 't Oale Beemd en de jongs. Nig dat ze now ruuzie barn, nee, zo slim was 't nig!

Meer zee wam 't lang nig eens met meka, en ze leupn 'n luk met stieuwe köp teng meka ante kiekn. Meer vaar, zei'j de jongs dan, dee leu hebt door studie van maakt, en dee weet 't wä, dee hebt allus presies oetreknd, dee leu geet niks mis.

Ach wat, zee 't oale Beemd dan, ik mag ter niks van heurn, ik heb nig studeerd en ik weet 't ok wä. En rekn he'k mien hele leeuwn ok motn, aans wa'k nig zo wiet komn, en as ik wat vekoch, dan wös ik wa op 'n ceent nao wa'k buurn mos.

Das almaol wa waor, vaar, zee'n de jongs dan, meer dow hes nog nooit oet kön'n rekn, was dow meer van de boerderiej of kons haaln as a daon hes.

En zo was 't met 'n heeln hoop dinge gaon; der was ne electrische hakselmesien komn, nen heujbloazer, ne waterpoomp en ne breutmesien. Ie' j kunt begriepn, dat met al dat spil wa ennige jaorn gemeujd warn, vuur as 't zo wiet was.

Het mos almaol vedeend worn, meer 't Oale Beernd mos to gewn, dat het nig meer zo had mos klei'jn as vuur ennige jaoren terug, en dat ter ook meer geald in de kökn kwam.

Meer wat de jongs zich now in 'n kop harn haald, dat was ter heelmaols biej hen. To de jongs der het eerste maol met de vaar oawer sprokn harn, was 't Oale Beernd hellig de kökn oetloopn.

Ze woln zich nen tractor anschafn. Al dat mesien'n spil dood weerk en aanders niks. Ik heb a zeg, ruuzie kwam der nig van, meer het stak de jongs toch wa, dat de vaar zo eignwies was, en dat ze hem nig zo wied kon kriegn, dat hee is met gong kiekn nao zönne demonstratie.

Ze praoten met de jongs wä vaak oawer 'n tractor, meer zee har der 'n zwaor heufd in, as ze heum wat of zo'n ding wä kosn, en der bie'j, 't peerd was ok nog lang nig vesletn, en de moor heul ok heel völ van 'n broen'n en zee wös wa, dat de vaar ok na gek met 't peerd was.

Het was toch ok zo'n leef deer, ie'j kon'n der met praoten as met 'n meensche, hee begreep alus. En as de vaar hem dan met 't speentvat 'n luk hawer in 't rog smeet, dan grömken hee van plezeer.

De vaar sloog disse vegadering nooit oawer, en disse keer ham de jongs geluk dat ter op de vegadering nen film wom ofdreyt oawer de tractors.

Jonge jong, het was lefebriej a'j zagn wat of ze met zo'n klein ding kon'n klaor maakn. Het ploogn veer, vief voor te geliek of 't niks was, en het waandein met het zwaarste voor heuj duur de slechtse weg, net of ter 'n melkkeurken achter zat.

To den film of was loopn, zee Jan tegn de vaar: Now! Oonbegriepelijk, zee 't Oale Beemd. A'k 't nig met eign oogn zeen har, dan koonk 't nig geleuwn; dat könt nog gin dree peer trekn, wat dat kleine ding döt, en ik zee wä, a' j der nen reem op doot, dan köj der ok alus nog van laotn drei'jn.

Ik zal den keel is hier laotn komn, zee Jan, dan köw der is met praotn, dat kost niks. Koos van-n Sikk-n-boer LAATE OOGST Uitgeverij van de Berg Enschede VOORWOORD Bij de teruglopende conjuctuur zijn de laatste paar jaar uitgaven in de streektaal in mindere mate op de markt gekomen.

Register op beginregels In dit register wordt verwezen naar de nummers van de liederen t Völt ons zoer te zeggen 68 n Appel nhof is unze eerde 42 A-k umme hoge kieke, dan bekrup t mi j störig waer 28 Al.

Löagn en bedröagn 1 ISBN 90 67 7 Beeld: Die Lügner van Nicolas Dings , in broons, keramiek en hoalt, oet de kollektie van Galerie Himmelpforte in Weenn, foto Ernst Moritz Boetnkaant: Gerhard.

Op veer mei e-k de rolstoelen aover. Entjes, goat miene gedachtn oet noar dialekt. In dit verbaand klopt dus 'n titel.

Heel mien levn, schoonwal ik nog nich. Ie zatten gebakken In de Kamperpoorte zit ie gebakken! Dät waeren mien eerste gedachen, die bi j mi j baoven kwammen, toen ik Jacob Donze op de praotstoel adde.

De ponnle van Freek. Freek was. De oele en de ente Een verhael veur de leerlingen van groep 5 en 6, mit anslutend verwarkingsmateriaol schreven deur Hanna Muschg-Johansen Stellingwarver vertaeling: Sietske Bloemhoff www.

Zommeredisie Jaorgang 2, nr. Oplaoge stoks. De vekaansie staot weer veur de deure. Nov even, en dan gaon een boel meensken d'r weer mit voile tassen en koffers.

MEMORY WOORDEN 1. Wat doe ik hier! Bi j Pake uut-van-huus deur Klaas van der Weg veur groep 7 en 8, mit bi jheurend verwarkingsmateriaol Verzorgd deur Sietske Bloemhoff Stellingwarver Schrieversronte Klaas van der Weg Bi j Pake uut-van-huus.

Örgelspel Dagzeggen en inleiding op de dienst Andoen van de keerzen - de gemiente giet staon Groeten, moed geven en bidden op de drumpel d g d g d g d g De vrede van de Heer met jullie allemaol!

EN ZIEN. Orde van dienst Vrijzinnige Geloofsgemeenschap afd. Midden-Drenthe zundag 21 mei veurganger: ds.

Katerberg, Borger örganist: dhr. Boer m. Met An Doen o. Bolhuis örgelspeulen. Opstandingskerk - Assen Zundag 10 juni Intree örgelspeulen, berichten, stil wezen Begunlied Lied ,2,3,4 elkien giet staon 2 Dit huus van holt en stien, dat lang de stormen hef deurstaon, waor.

Bi'j 'n Mirwinterstobben "Kwaakbelleri'j! Brandsma vrag een hoesholster Klopsma Vragt 'N Nei Hoesholderske Vrolijke eenakter in het Drents door J.

Grimas Theatergrime verkoop Tel: STER IN LEZEN ALFA A LES 1: NAAR SCHOOL 1 Ziek 1 b 2 3 b 4 a a B maandag dinsdag woensdag donderdag vrijdag zaterdag zondag C Dit is een vraag Hoe gaat het?

Het gaat wel. En met jou? Waarom kom je niet? Sunteklaos is ter weer! Gelukkig ebben zi j Zwolle niet an dät idiote modernistische gedoe van clown-pieten met-edaon en waeren de Pieten met trots.

Pension Veldzicht Drents blijspel in drie bedrijven door H. Grimas Theatergrime verkoop Tel: 11 24 07 E-mail: info toneeluitgeverijvink.

CATO ELDERINK Cato Elderink is geboren in een tijd van eenvoud, van individualiteit. Ons eerste boek plaatjes en bijschriften voor 't jonge volkje dat lezen leert W.

Oostveen bron. EXTRA OPDRACHT 'ECHT WAOR? ECHT WAOR! Lees en zuuk. Vervoer over het waoter Hierunder ziej een tekst over waoterwegen in Drenthe in de periode.

Opdracht 1 Je gaat met de klas naar een cd luisteren. Op de cd staat een liedje in streektaal. Hieronder zie je de tekst van het liedje staan.

Wat weten ie der now van? Liturgie veur de Karkdeenst in Gelster in t Achterhooks Dienst onder leiding van: dhr. Hengeveld uit Zutphen Ouderling van dienst: Dinie Kossink Lector: Hieke Meutstege Organist: Gerrit Ebbekink Koster:.

Kerstverhaal deur Jan van Mönniks - Beamd. Twentse Taalbank Dow Schoapen-Peter op 25 dec. Karkdeenst in Gelster in t Achterhooks 5 juli De karke verkoch Olderlingendeenst Ouderling van dienst: Hieke Meutstege Organist: Paul Jalink Koster: Daan Uenk Orgelspöl Weurde van welkom Leed Ze draagt gewone kleren en ze heeft een horloge om.

Ook staat er een stoel en een prullenbak en ligt er een pluisje op de grond. Ik denk altijs. Ik hete heet IEKUS! Deel 2.

NL Gerdien Luttje-Jansen Ik hete IEKUS! Spannende, mer vuural oonderwiezende vertealselkes oawer n egenwies boskearlke.

Ik heet IEKUS! Rondleidingen deur ärchieven en kärten bi j t HCO Een wandelinge deur de tied zo-j t kunnen numen, zo n thema-rondleidink deur t ärchief en t snuffelen in olde kärten bi j t Istorisch Centrum Aoveriessel.

Iedere dag 1 muut lez. Zet e stp. Adam en Eva eten van de boom God maakt een prachtig paradijs. Hij zegt: Het is heel goed.

Maar God heeft ook een vijand, En weet jij wel wat hij doet? Het mooie wat God heeft gemaakt, maakt hij juist graag.

Huwelijk BIJLAGEN: Teksten Overzicht teksten 1. Het geluk van de liefde De mooiste dingen in je leven kun je niet kopen, omdat ze onbetaalbaar zijn; een fijne vader en moeder, fijne broers en zussen.

Over de taal van Wierden De taal van Wierden: Twents-Graafschaps Hieronder is de streektaalkaart van Nederland uit de Bosatlas afgebeeld. Wierden ligt ten westen van het licht oranje gebied, in het gebied.

Zaod en roet Dialectdeenst Deep'n Zundag 14 september Veurganger: dhr. Gerard van Maasakkers - Hee Gaode Mee Hee gaode mee dan gaon we'n eindje lopen Hou toch op mee poetsen, kijk toch nie zo nauw Hee gaode mee, de bluumkes staon weer open Ik weet 'n plaatske in 't Nuenens.

De oldste straote van Zwolle Tussen Kärke en Sassenpoorte wier des Assisen epröken. Zundag 12 oktober bint in t Stedelijk.

Karkdeenst in Gelster in t Achterhooks over t könninkriek van hellige boerenleu Dienst onder leiding van: dhr.

Hengeveld uit Zutphen Ouderling van dienst: Dinie Kossink Lector: Hieke Meutstege Organist:. De Lootuute har zik ne koeze laoten trekken, want den har em onabel zeer doon.

I Oplaoge: stoks nerennonuen BESTE KIENDERI Wi'j hopen datjim een hide mooie vekaansie had hebben, en now weer mit een protte nocht en wille an et ni'je schoelejaor.

MIJN EERSTE LEESBOEK et en de letterfabriek mijn eerste leesboek Plantyn De iconen in Mijn eerste leesboek geven het niveau van woorden en teksten aan.

Hieronder staat hoe je ze kunt herkennen. Lied: Ik ben ik bij thema 1: ik ben mezelf nr. Ja, ik weet wie ik ben.

Weet ik wie ik ben? Ik heb een mooie naam, van achter en vooraan. Roos schrikt op en kijkt naast zich. Recht in het vrolijke gezicht van Joris.

Joris zit in haar klas. Ben je voor mij op de vlucht? Wat een onzin. Woordenlijst bij hoofdstuk 4 de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop.

Hij woont helemaal a, zonder familie. Jip en Janneke. Ik ben Jip. Ik ben Janneke en we wonen naast elkaar. Hij heet Jip, zij heet Janneke.

We spelen in het huis van mijn mama deze keer, we kunnen. Bijbellezing: Johannes 2 vers Bruiloftsfeest Sara en Johannes hebben een kaart gekregen In een hele mooie enveloppe Met de post kregen ze die kaart Weet je wat op die kaart stond?

Wij gaan trouwen! Gebrukershandleiding www. E E N B A R M H A R T I G E S A M A R I T A A N Personen Pa Ma Kind 1 Kind 2 Dominee Vrouw van de Dominee Zondagsschooljuf Man van de zondagsschooljuf Buurman Smit Buurvrouw Smit Het Ding speelt wel mee,.

DE ARFENIS VAN OOM WILM Avondvullend Drents blijspel in twee bedrijven door H. Categorie 1a Woorden met a Groep 3 Ik schrijf op wat ik hoor.

VAN OVER DE IESSEL April Met in disse editie: - Het veurjoar verwoord in: Mijmering, duur Carla van der Veen - Gast van aanderweg: Bennie Sieverink - t Leste verhaal: BoBo, duur Bert Wolbert - Mooie.

Now, ik heb hem de kunst wa ofkikn en ik wil ow wel veteln, dat ik gin pöt weer koop, ik maak ze now zulf.

Makkelijk genog, 'n luk klei-j, 'n dreirat, de voes ter in en iej hebt nen pot, niks an! Tokwam wiej biej ne teent, door ston op "Zuiderzeewerken" en met dak ter in wol gaan trok Dien ' n miej an 'n jas en zeg: "Wat wis door now in?

Gao meer met, dow sas ter wa weer met dreuge veut oetkomn", want ik wus wa wat ze har. Ze hef is 'n keer met miej naar Zandvoort hen wes en to is ze met de been in 't water komn, en now kaank ow wa veteln, dat 't meensche nooit aandersmet de veut in 't water koomp, as dat ze zich is 'n maal in 't half jaar de neegels van de teen mot knipn , en dan mot ze zich van aarmood de veut wasschen, aanders kan ze de neegel nig veen'n.

Ik leup meer deur en ze kwam wa achter mig an, want ze was veul te bang, dat ze miej kwiet raakn. Wiej kwamn biej zon groot roond ding, en door koj precies zeen wat ze van de Zuuderzee barn maakt, 't was na mooi urn te zeen, meer ik vun der nig vul an.

Meer aan de aandre kaant, door ston miej dan toch 'n volk te kiekn, bar. Ik drukn miej door is tusschen in en wat ik to zag, dat was dan toch zo na mooi, dak miej de oogn oetkeek.

Door zag ik miej 'n stuk van oonz mooie Tweente en door tusschen duur almaal bussen van 'n T. Dat leup en dat Ik deenk biej miej zulm, door mok meer van weetn, en zon wichke met zon mooi pekske an, dat door biej ston, dat heulp miej nog wa 'n maol oet dreum.

Dat kon miej pre cies veteln, waor dit was en ho ofdat was, en ik wol heer net vraog waor of dat van leup, to ik op eenmaol nen keel met nen rooin kop der oonder weg zag kroepn, en to wus ik bescheet: dat spil dat mosn ze stokkern, want den keel met den rooin kop den har net veur 't vuur staon, meer dat leek miej toch nig maklijk aj op 'n boek mot lign weerkn.

Meer ik kwam bedroogn oet, want net to ik boetn kwam, steuf miej dat oale Spoor de langs en kreeg ik miej dan toch nen hoop kolndaamp in 't gezicht, dak niks meer zag en met 'n kop tegn een paol an leup, dat 't miej greun en gel vuur de oogn worn.

Ik deu natuurlijk 'n trad achteroet en precies op de teen van zo'n jufferke, dat miej begon te schreewn as 'n mager veerkn. Ik zeg, kijk uit, kijk uit, kijk jij oet.

Wat do jij met zulke schoon an, jij hebt ouwwe tenen der boetn stekn. En dat was ok zo, of dat wich now de schoon te klein har, dat 't zich daor later 'n stuk of har snen, dat week nig, meer de teen stokn der wa dree vinger breed oet, en hakn zatn der ok nig m.

Ik was miej daor waarachtig met 'n kop tegn zonne paol an loopn van 't statsjon van 'n Aorend, en dach, net as biej 't nieje statsjon, door hebt ze de peul ok zo gevuurlijk oonder staon.

Ik geleuw, dat ze door wa op reknd harn, dat de leu der met 'n kop tegn an kon'n loopn, want der vlak biej ston zonne teent van eerste hulp biej ongelukn van de bierbrowe riej de Klok, en door bin ik dan ok meer dereet op af stapt, en hebt miej door behaandeln laotn.

Ik deenk, dat ter wa meer tegn de peul warn loopn, want der zatn der wa meer met medesien'n. In den hook hak miej a genog metmaakt, en wiej beent dan ok meer gow wieder gaon op de bloomn op of.

Ach dul, zeg Dien'n, das now 'n trow boket, kiek dat geet zo. Dien'n en ik hebt ter dan ook veer glaas van opdronkn.

Dat was now net ne teent veur miej, keel keel, wat 'n mooi fruit en greunte, door koj as boer ow bat now is recht an ophaaln.

Meer met ak door stao te kiekn, beur ik miej door op eenmaal: Hallo, hallo, de dame, die het dichtst bij den heer Meijerman staat, kan een fruitmand in ontvangst nemen.

Dien'n was ter veraltereerd van en wus nig wat ze zegn meus. Ik heb tomeer zeg van: daank ow, Meijerman, tot 'n aander maol.

Door stapn wiej hen, Dien'n koorfan aarm met de appel der To has 't an de gang. Suffert, kiek dan toch oet, zeg Dien'n, dow traps miej door 't hele spil an plorn.

Ik wol miej ok nig laotn ken'n, ik trok de tukdook oet de boks, schraapn 't spil biej meka en leup deur of ter niks gebuurd was.

Dien'n leup achter miej an te foetern en te scheeln, meer ik deu net of ik niks heurn ie'j mot dan de slot van rekning ow staand as man toch ok nog ophoaln.

Ik dach, wat zol dat deer toch hemn? Ik heb to 't hele spil meer biej den beer in 't hok smetn en was bliej dak ter of was. Op eenmaol heur ik miej 'n geschreew en 'n merakel veur gek en oonwies, door mos ik 't miene natuurlijk ok van hemn.

Ik op 't geschreeuw of, en door zag ik zo'n heel spil van de zwartn. Ik zeg, now de leu praot nog wa is van emigreern, meer aj dan toch in zo'n spil terecht komt, dan zoj dan toch stapelgek worn; loat miej dan meer in Tweenthe.

Ik zeg tegn Dien'n, kom an, now is 't genog, now hek genog van 't P. Van al dat ge sjow wak dan toch meu worn, dak eerst met Dien'n in 't grus bin gaon zitn, en to wiej 'n luk bekom'n warn, biw meer op 'n oetgang op of sloft en ik was bliej daw weer op straot ston'n.

Tevrean is now weer meensch en di e r, Ze hopt op ni'jen zeagn. Het was gelukkig nig bi'j mi'j in hoes, meer bi'j mien'n naober.

Den hef nen heeln hoop hoonder, en daor hefenen keal van nen haan'n bi'j loopn, en zo a'j wa weet, zoorgt nen goei'jn haan'n ok good vuur de hoonder.

Now, dat döt den van mien'n naober ook. A'j an de hoonder komt, dan vlög e de reet op ow of; meer het is zo gek, vuur de maanJeu geet hee 5 7.

To ze dee op wol kriegn, meen'n den haan'n natuurlijk dat ze hem an de hoonder wolln komn. Meer in heern schrik kik ze nig oet, en blif met de been achter n zaadbak z it n, en vaalt mi'j langoet tusschen de hoonder.

Jonge, jonge, wat 'n g ezicht. De vrow vuuroawer met n kop in 't zaand, 't haan'n der boawn op en de hoonder as gekn an 't vleegn duur 't schot, dat de veern der afsteuwn.

Now i'j könt begriepen wat ter to gebuurn. De naober was as kalk zo wit van heiligheid. Meer den haan'n was ok duur ' t dolle hen en vleug weer op 'n naober op of, hee achter n haan'n an, kik nig waor of e löp, en trapt ziene vrow boawn op de hoed.

Och meensche nog an to, a'j to dat gejammer ham heurd, dan wa'. Ik har met ' t meensche te doon, want het zal ow meer ge buurn, as ze met 'n paar van dee grote kloomp ow boawn op de ribn gaot staon.

De naober wos nig ho gow hee an de zied mos komn. Hee sprong an de kaant, vaalt met 't gezicht tegn 't draod an en leup eemn later met 'n stuk of zes van dee.

Zo langzaam an kwamn ze weer 'n betke bi'j blood en nao 'n luk prooteri'j zat wi'j der eemn later bat lijk öm te lachn.

Meer daor was nog nig met oplost. Den haan'n worn. Op zo'n idee mo'j natuurlijk meer opkomn. Wee'j wat ik heer vuur hebt slaagn?

Zee mosn 't petret van de vrow in 't hoonderschot hang'n, dan worn den haan 'n luk an heer ge woon. Tokwam 't grote problemm van 't petret.

Wi'j hebt to 'n stuk papier der oawerhen plakt, dat den haan'n alleen de vrow meer kon zeen. Mog i'j soms nen lilkn haan'n hem'n, waor de vrow bang vuur is: 't petret in 't schot en i'j beent van nen hoop eleande of.

HET LEUP TEGN PAOSCHEN, EN 'T VUURJAOR ZAT DIK IN DE loch. Iej kon'n an alus zeen, dat 't leente was. Bouwn in 'n kesnboom zat ne heetmussche te tiere-liern van woonder en geweeld, zien spitse snevelken stak oetdaagnd in de heugte, net of 't zegn wol: kom nich te dicht in de neugte van mien wiefke, want dan krieg iej met miej te cloon, hier bin ik de baas.

Het was 'n bliej gedo, ouweral, en an de leu koj ok zeen dat ze better te sprekn warn, iedereen was bliej dat dee nare, be doompn weentertied weer achter de ruw was.

Het was Graats gaon as zo völ oule leu, waor der een van fot is komn, 'n anh a olt was e kwiet, as de moor der nig meer is dan is de aardigheid fot, iej, um met Graats te sprekn - in 'n leug hoes.

Graats zag nig geern, dat de jong met Liesbet leup, meer um de rost in hoes te hoaln, heul hee zig meer stil. Meer to hem de moor ofsteurf, meus Graats wa oet 'n aander Jao vaar, zeg Beemd, wat möw toch begin'n.

Ik weet 't nig jong, oons pötke zöw umsgelieks nog wa klaor kön kriegn, meer 't aander spil, tuug en al dat spil, dat kön wiej nig klaor houln, door mot ne vrowschoan ouwer gaon.

Disse daag he'k miej a van alus in'n kop haold, en ik bin nig wieder komn as Liesbet Lietbet! Vaar, wat hes door dan met vuur!

Kiek is jong, zeg Graats, ik har zo dach: Liesbet koomp van aowend hier, en now wok ter met eer oawer praotn of zee hier daags nig oawer de vloor wol komn.

Is Liesbet dat good, dan gao ik morgen nao de oale leu van Liesbet, urn is verder met eer of te praotn. Beemd, now mos miej eerlik zegn, wat ofs tow daor van degs.

Jao Vaar, wat za'k tiej zegn. Ik heb jo wa geem dat Liesbet alle daag hier oawer de vloor koomp, meer het lik miej ok 't beste, dat Liesbet zulros mot besloetn.

Door zatn ze dan now beien, met 'n bedroofd gemood 'n aownd of te wogn, met de stille hop, dat Liesbet meer jao zol zegn. Z o was Liesbet dan biej Graats oawer de vloor komn en het mot zeg wom, het wich zag nig op nen totas weerk, het glom en het bloank ow almaal tegn.

De oale leu ham van weerskaant wa in de gaat, dat ter is wat aanders gebuum meus, en zo kwam 't dan zo wiet, dat ter op 'n oamnd ne ve siet worn hoaln, woor ze tot 't besloet kwamn, dat de jonge leu ho eer ho better meer an 't trown mosn, dan har Graats ok weer 'n vrowmeensch op de stee.

De jonge leu wam door natuurlijk met inverstaan en het doem dan ok nig lang of Beemd en Lietbet wam man en vrow. Beemd en Liesbet kon't good met meka veen'n en 't oale Graats har 'n mooi en rustig leewn.

Veural to 't eerste kleine Greetsken kwam, was Graats zien geluk nig te beschriewn. En as Graats met de peer der oetgong, dan knaln hee met de zwöp duur de loch, zo hat, dat de maarkloawn in 'n dannbosch met eer gekriesche 't hele spil in de buurt waarschown, dat ze op meusn pasn.

Dan lachn Graats stil vuur zich hen, urndat 't leewn toch zo mooi was. Zo gong 't eene jaor achter 't aander fot en biej dat een Greetske was 't nig blewn, want der kwam zowat ieder jaor der een biej en Graats was a viefmaal Grootvaar wom.

To ze dan ok op 'n maol biej Beemd kwam en hem zee dat de vaar meer oet ziene slaopkamer meus, urndat ze gin ruumte veur de blaagn har, to deuf Beemd door niks tegn in te brengn.

Hee zee alleen meer: "Waor mot de vaar dan slaopn? Beernd wol nog wat zegn, meer zee leut hem nig ees an 't woord komn.

De vaar zien ber worn in 't kleine kemerke brach en Graats zee meer niks, urn gin herrie in de kukn te maakn. To 't bergaonstied was en Beemd zien vaar de duur neungs 'n perestal in za gaon, kon hee der gin woord oet kriegn, to de vaar tegn hem zee: "Beemd, mien jong, slaop wa!

Beernd den har door tegn op motn komn, den kon umsge lieks nog better wat zegn, als hee zölms. Het wom dan ook nog meer good en wal lecht of Graats kreup ter oet, hee kon 'tin ber nig meeroet houln, hee mos 'n kop is eest 'n luk koald maakn.

Ok Beernd har de rust nig had, en hee heum dan ok wa dat de vaar vuur dag en dow a an 't rameenten was, het doem dan ok nig lang of Beernd kreup ok nog wal 'n maol in de bokse, hee zol vuur de vaar is gow 'n köpke koffie zetn.

In 'n tied van niks har Beemd 't oule fenuus an op de del, en nao 'n paar minuten ko'j de koffie a deur 't hele hoes roekn.

Now gow de vaar geropen, de in 't blote bomserom vuur 't hoes in 'n hof leup. Graats zat grote oogn op, dat Beernd ok a in de been was.

Wo hes ter toch met jong, lups tow der ok a, dow has ja nog wa 'n uur kun lign. Dat wee'k wa vaor, meer ik har diej a heurd, en och ik kon ok nig meer lign net as tow; hes good slaopn vaor?

Best jong, best, ik lig door good, het vaolt miej har met, meer wat roek ik, hes de koffie a klaor, das ja mooi. Jao, vaor, ik wol diej is 'n plezeer cloon, steet diej dat an of nig.

Beemd, jong! Emn later zatn ze tegn ouwer meka met ne grote kom koffie vuur zich, en gin een van beijen zee wat, het was good zo, ok zoonder praotn begreepn ze meka wa.

Zo vro en dan a ne koffielocht, de vaor zol zich toch nig in 'n kop haaln urn vuur dag en dow a koffie te zetn.

Dan zol zee hem dat wa is aanders an 't vestaand brengn, zo goedkoop was dat spil vedaag ok nig. Ze kleijn dan ok nog wa 'n maol oet beren loem is achter de duur hen, wat of door gebuum in de kukn.

En door zag ze miej Beemd zittn met de vaor, allebei ne grote kom koffie in de haan. Ze gun'n zich gin tied, urn zich is eest an te trekn, en zo in 't nachtjak stapn ze de kukn in.

Geet dat hier zo, was 't eeste wat ze zee, het kan zeker nig op, aj dan maar weet dat 't now nog gin tied van koffiedreenkn is, as ter koffie mot zat worn dan kan ik dat wa, door hek nog gin maanleu biej neudig begrepn?

Dat was Beemd dan toch te völ, hee leup rood an en sleu met de voes op taofel. Dat geneul met de vaor mot is 'n maol of ween lopn, foj wat bis 'n oondaank baar schepsel.

Het was Liesbet of z' et in Köln huum doondem, zo Beemd nog nooit los zeen trekn. Ik dreenk wat, as ik dat wil, en ak tiej koffie wil cloon vaor, dan dook dat, en dan laot ik miej duur gin meensche der of hoaln, ok duur Lietbet nig, en door met oet.

To leup Beemd de kökn oet en heepleem met de duur, dat de hele vuurkökn de van schodn. Liesbet heul zich wieselijk stil en leup sliepstetnt de kökn oet.

Iej keunt wa begriepn, dat den moorgn 't plezeer wa wiet te zeukn was, en hier deur kwamt ok, dat 't oule Graats den moorgn zo vedreetig vuur 't raam zat te kiekn.

Och, och, wee had 't van zien leewntoch met maakt dat ze zon drokte kon'n maakn, urn 'n kömpke koffie, meer in de hoed was Graats toch bliej, dat Beemd is 'n maol van zich of har betn.

Graats zat zo stil vuur zich oet te kiekn, dat hee der helemaols gin eergin har, dat de duur los was gaon, en hee schrok op, to der op eenmaol, "gemoogn" wom zeg.

Door zag e vuur zich 't oule Efkram staon, oet de stad. Efkram was nen vee koopman en har a jaorn biej Graats ouwer de vloor loopn en zodeunig ken'n de beijen mekaar a jaomlang.

Efkram zag a wa voort, dat 't met Graats nig regt bottern, wanthee was van Graats nig gewoon, dat hee op dizze tied, zo stil vuur zich oet zat te kiekn.

Wo hek 't now met ow Graats, wat biej stil, hej 't nig good in de hoed, keerl, waor prakkezeer iej ouwer, der is toch niks in hoes, met de jonge vrow, of met Beemd, of met de kleine wichter.

Och man, zwieg miej der van stil, gezoond bi'w almaol nog wa, dat is 't nig, meer ik heb gin plezeer meer in 't leewn rechtevoort, wiej boert nog wa good, door hek nig ouwer te klaagn, maar het steet miej hier in hoes nig meer an de laatste ti ed.

Graats, zeg Efkram, wiej keent meka a zovöl jaom, iej mot miej dan toch is veteln, wat ow schot, ik heb ow a vaker goon raod gemn, wee weet, meschien kaank ow now ok wa helpen.

Kom an, zeg Graats, laow nao boetn hen gaon, dan kuw rustig praotn, ik mor mien gemood is luchtn, meschien daj miej helpn keunt, twee weet ait meer as een, meer ik zeg diej Ef kram, 't is meuilijk.

Zo leupn ze dan met heer be i jn fot, en wat dee beidn door met meka besprokn hebt, dat kaank ow, zo in een, twee dree nig veteln, meer het doem nig lang, of Graats sleu zich mangs op de basn van 't lachn.

Meer lao'k ow wieder veteln, dan zu' j van zölms wa zeen woorum die beijn zulke foele lol hadn. Meer Graats, dee der nog a van heul öm vro nao ber te gaon, gong de laatste tied der al meer en meer oet, en het wom wal is ouwer tien'n, veur as hee weer in hoes kwam.

Vuurase dan weg gong, dan wasschen hee zich as ter to, trok 't beste boeserom an, smeet dekloompin 'n hook en trok zich de schoon an. Liesbet en Beemd ham zich meka al is ieder bod an kekn as de vaor zich opknapn, meer zee deuwn niks te vraogn, en de vaor zee ok niks.

Liesbet dach dit en Beemd weer dat, meer zee kwamn der nig oet, meer Liesbet dee mos en dee zol der wal achter komn, waor of de vaor soams aaltied oethangn.

Beemd was ter wal met in vestaon, want ok hee was a net zo niejsgierig as Liesbet. To Liesbet 'n aandem dag der oet gong, op 't doorp an ston 't oule Graats deur de glieuwn van de schop te loem, en grien'kn vergeneugd in zich zölms.

Het har wa lang doerd meer now leek ter toch 'n schot in te komn. Nao 'n paar uur kwam Liesbet weer op 't hoes an, en zee was nog nig in hoes of vreug direct woor Beemd was.

Too Graats eer har zeg, dat Beemd op 'n houltwal was, gong zee derekt der op of. Ze har nen rooien kop van 't loopn, too ze biej Beemd kwam.

Beemd, wat hek ow nen hoop te veteln, was 't eerste wat ze zee, ik weer haos nig ho 'k mor begin'n, 't is te bar, iej ge leeuwt 't nig.

Kalm an vrow, dow dus ja net of tien leewn op spul steet. Mien leewn, mien leewn, oonze hele hoesbeuling zit her an vast, mos toch is heum Beemd, de vaor hef verkering.

Ha, ha, ha, lachn Beemd, Liesbet, ik wol diej toch wiezer hemn, de vaor verkering! Ho bis ter achter komn Liesbet, kwam miej 't ik kan 't nog nig geleuwn.

Dat zak tiej zegn Beemd, to ik vemiddag op thoes an gong, oule Efkram achterop en begon met miej te kuiern, dow wees wa ho of dat geet, hee vreug nao diej en nao de beest, en de kleine wichter.

En op eenmaal zeg 't tegn miej: ho is 't met de vaor, wil e weer wat in ber hemn. Ik zeg, Efkram bis to wa wies, het slöt miej ja haos in de been, ho koomps tow toch an de preutkes?

Beemd, ik ben stil blieuwn staon, ik gong haos duur de groond hen, ik zeg Efkram wat wees ter meer van, vetel op ik mor der meer van weetn, wat veteelt de leu?

Ja Liesbet, zeg 't jörke, dat dook leewer nig, ik wil de zegs man der nig van ween, ik heb ait met 't oule Graats good op kän'n scheetn, nee ik houl miej der leewer boetn.

Dan hes 'n laatstn stuuwer biej oons vedeend, dat kaank tiej wa zegn, zee'k tegn hem, gin ko of kalf kaans meer biej oons koopn. Too hak hem eewn raakt Beemd en too begön 't te praotn.

Efkram zee, praotn de leu nig al te mooi ouwer oons, de vaor har gin plezeer meer in hoes, ik was de baas, dow leus diej ouwer 'n kop loopn, de kleine wichter sleupn in de mooie slaopkamer en de vaar lee in 'n perestal, en ze kon'n zich nig begriepn, das dow dat almaal to koons laotn en ze gawn de vaar groot geliek.

Beemd was gaan zit'n op 'n wal met 'n kop in de haan en keek meer strak vuur zich oet, ziene grote boskas gung op en daal, en 'n paar maal schudn hee met 'n kop.

Liesbet keek op hem daal, en wos nig wa ze zegn meus, zee har wa duur, dat ze Beemd lilk raakt har. Op eenmaal sprong Beemd op, en gong wiedbeens vuur Lies-.

Dachs tow dat ik met schaan duur de boerschop wil gaon? Liesbet keek hem met nus en bek an, zovöl weur har ze Beernd nog nooit achter meka heurn zegn.

Meer de keender dan? Praat miej der nig meer van, de vaor geet vuur de keender; ik heb miej a völs te lang stilhouln, ik weensch mien'n boemkop rech op te kun'n dreegn, ik zol miej later de beur oet 'n kop trekn, as de keender met oons , net zo zoln cloon.

Dan meus wiej 'n kop laotn hang, want dan haw 't vedeend. Liesbeth, kreeg de traon'n in de oogn, zo har ze Beernd nog nooit heurn praotn en inweendig was ze bliej dat ter zo'n good het in Beernd zat.

Op eenmaal pakn ze Beernd urn haals en gaf hem nen dikn smakket op 'n stoppelboord en to leup ze fot op 't hoes an. Achter de schop, ston Graats en Efkram, met meka te lachn, ze barn allebei foele lol.

To Graats saoms zien kemerke op wol zeukn neust 'n pere stal, gung Beernd en Liesbet vuur de duur staan en heuln hem tegn.

Wat is 't now keender, mag'k ter nig meer in? Ne vaor, dat kan nig meer, zeg Liesbet, hier slaopt de keen der now, ik heb dien ber, weer in diene kamer zat, dat leek oons better.

Graats wös nig watte heurn, urn de buurt keek e van 'n een naor 'n aander en to ze hem allebei lachend ankeekn, kwamn Want Graats veuln meer al te bes, dat oule leu neergensmeer behoofte an hebt as an battel i jkbeid van de keender, het is vuur oule leu gould weerd, en toch zo goedkoop!

EN VUURAL AS ZO'N DING öM DE DOO zend geuln kost, dan doo'jt nig maklijk wier fot. Meer as ik alus vuuroet weetn har, dan was dat ding nooit bi'j mi'j in de kökn komn, want i' j hebt ter niks as eelean van!

Dat was 't aantwoord van Derk, to ik hem vreug hoo of 't hem met 'n ni'je tilevisie gong. Ik zeg zo! De meeste leu beent ter bli'j met, en i'j hebt ter nen hekel an, dat begriep ik nig.

Och, zeg e, a'. Ik dach da'k 't plezeer der met in hoes haaln, meer ik heb ter meer verdreet as plezeer van, 't gef nen hoop herrie in de kökn.

Herrie in de kökn? Dat begriep ik nig! I'j weet zölms, dat wi'j boernleu gek met beest zeent, en as ter wat van op 't tilevisie koomp waor beest bi'j te pas komt, dan drei'j ik dat ter vuur.

Now, de vuurige wek warn de keals vuur met schaopheun. De vrow en ik zatn geneuglijk te kiekn nao dat spil, to der op eenmaol 'n geblaos achter oons los gong van woonder en geweald; ik kiek öm, en dao steet mi'.

Ik deenk, hee vlög ter dwas duur hen, meer dat gong nog good, he doondern op de groond, en daor zat e te kiekn as 'n door hoonderkuukn.

To ik van 'n eerstn schrik bekomn was, worn ik zo vals, da'k 'n kloomp van de veut nam, en der met op de kat smeet. Och, leeuwe tied, ha'k dat meer nig daon; den tilevisie hew op 'n iezern teufelke staon, en den kloomp vlög mi'j daor net tegn den gladn poot an, spreenk teruw en precies tegn de schen van de vrow an.

Het meen-. Ik zeg, meensche, doo toch heandig an, dow rnaaks ja 'n roerakel of 's duur de hakselmöl hen vlögs, het was meer nen kloomp en meer ok nog niks.

Achterof bekekn was 't meer better wes da'k mi'j stil har hoaln, want zee neerop 'n kloomp op, en smit mi'j der met tegn kop an.

Now Hennek, i'j könt begriepn, to was 't doondern in de hut, want den kloomp was aardig ankomn, en wa'k aanders nooit doo, ik spring op, mei'j van mi'j of, de vrouw spreenk oetziet, ik slao mis, en in een'n pleer slao 'k de koffiekan en de köpkes en 'n heeln kraom dee op de taofel ston, vuur 'n groond hoald.

Kiek, Hennek, zo kö'j met den heeln tilevisie van alns met maakn. Nen tied treuw ha'k ok wier zo wat; nig dat ter ho weri'j bi'j te pas kwam, meer da'k mi'j heb zitn te eergern.

I'j zolt wa in de kraant hebn leazn, dat ze nen hoond in zo'n reket hebt stopt, en in de locht hebt schotn, en dan zöj ok wal hebn leazn, dat ter nen hoop diernvreenden der tegn op beent komn, dat ze daor nen hoond vuur gebroekn.

Now, en to was ter in oons laand, ik geleuw in Amsterdam, ne bioscoop, dee nen film ofdreijn, waor den hoond op te zeen was, en too mogn de heun oet Amsterdam vuur niks met de keender nao de bioscoop öm dat te zeen.

Now vraog ik ti'j Hennek, is 't dee leu now in de plet slaagn of nig. Wat hef zonnen hoond dao now van verstaand van, en dat spil harn ze ok nog op 'n tilevisie.

Ik hebt zeen, dee. Ik kon wa zeen, dat ze bli' j wam, dat ze wier in de frische loch kwamn. Kiek, Hennek, an zölke dinge kaank mi'.

Vetoonderstel is, Hennek, dat wi'j ow zoo gek wam, en zeundaagns met de beest an 't tow de keerk in stapn, dan zo'j is wat heum.

Nee, Hennek, as dee leu door in Amsterdam toch vuur niks wilt drei'jn, dan laot ze dat meer cloon aarme keender, dee hebt ter meer an as dee heun.

Dat za'k di'j veteln, Hennek. Vuur 'n paar wek was ter zo'n mooi vuur, zingn, meziek, daansen en zowat, dat neumt ze geleuw ik revu'j of zo iets, meer dat döt ter ok nig to.

Het was daor 'n plezeerig spil; ik zat ter geneuglijk nao te kiekn, meer dat doem nig lang; op eenmaol kwamn der 'n stuk of tieen vrowleu vuur 't tilevisie met lange blote been en gong daor an 't daansn, het was 'n plezeer dee öm der nao te kiekn.

To de vrow zag dat ik daor wil an har, steed ze op en dre'jt mi'j warachtig 'n knop öm; fot was 't. Ik zeg, wat beent dat van ni'je flantuutn, wat is ter los.

Drei'j den knop wier öm, en derect! Zoolang-as dat schandalige spil de vuur is, blif 't oet, ver staan, zeg ze, dow aolen gek, dat is nig wat vuur di'j.

Now, i'j könt begriepn, Hennek, da'k nog wa, 'n maol in de been was öm den knop wier öm te drei'jn. Meer niks heur, ik kwam der nig bi'.

Woch meer, dog ik, ik zal di'j de keunstn wa ofleern. Ik zee niks en gong fot. Now hew vlak bi'j de berrekamer 't electris zitn, mos weetn.

Ik ter hen en drei'j mi'j den stopn der oet en kreup in ber. Meer too good en wal 't lecht oet was, gong 't leewe leawn los: schreeuwn en angaon vuur oonwies, zee leup oaweral tegn op, want ze kon gin haan vuur de oogn zeen.

To dat zo'n menuut of vief doerd har, was ze zo wiet komn, dat ze bi'j de betkamerduur was, en now hoow ik di'j nig te veteln, Hennek, dat ter het eerste half uur an slaopn nig te deenkn veul.

Waor ze mi'j almaol vuur oet hef maakt dat week nig, meer vrownbeul was ter ok bi' j, en to heb ik zeg, dat zee nen mannbeul was, ha'k daor geliek an of nig, Hennek?

Ik zeg: Derk, volkomn geliek, want jaloersche vrowleu en raozende katn kö' j nig met öm gaon. Net was zegs, Hennek, en daoröm dach ik: dereet ofleern; zee hef an 'n knop nog nig wier an wes.

Meer dow heurs wa, Hennek, dat 't tilevisie ait nog gin plezeer metbreg, der koomp nog heel wat bi'j kiekn.

En daoröm wil ik nog meer eemn wochn ömder mi'j een an te schafn, want vree in de kökn is ok wat weerd.

MOORGN, MENEER! Dag juffrouw, zegt 't meer is. Nee, dat is gas. Jao, dat bedoel ik, gasölie, van dee niej-mootse kachels.

Nee, gin gasölie, dit is gas van 't gasfabriek. Juffrow, dow has 't net oawer dee bus, dee geet öm twee minuutn vuur tien'n.

Laow 0, en ik zee vief minuutn vuur tien'n. Fo'j wat is 't hier lekker waarm. Jao, op 'n boer vaalt 't nig met; meer ik dach da'j 't de ween terdag nog wa an kon'n brengn.

Och jao, dat sprek van zölms, meer de zommerdag kö' j better geworn, ie' j hebt nig zo völ kleer öm de hoed hen hangn, ie' j könt better oet de stiee komn, laok meer ze go.

Dow sas wa nig völ nao de stad hen gaon, vuural de weenter dag nig. Veut wasschen? Das ja vols te koald in 't weenter. Jao, dat kaans wa zegn, dat dook toch ait a'k nao de stad gao, want ie'j könt nooit weetn wat öw oawerkoomp.

Och, daor hoows die'. Hes dat klöksken op tied wat door haank? Vief minuutn vuur tien'n, dan wot tied da'k opstap.

Now meneer, bedaankt vuur de wörmte; foi, door beenk heelmaols van opknapt. Now, zee das in hoes koomps, Veget diene tasch nig, aanders koomps zoonder boschopn in hoes.

Now meneer, bedaank heur, het beste. Juffrow, van 't zölfde, laot 't die'j good gaon. Dat wi'k hopn. HET LEUP IN 'T NAOJAOR, DE TIED DAT TER MEN nig veerkn het tiedelijke met het eeuwige mot verwesseln.

En zo as dat geet bie'j de boem en in de deurpkes, is dat zonne'n dag 'n heel gebeurn, en zoonder foesel is ne slachtvesiet nig in te deenkn, der wot best van get'n en nog meer droonkn.

Bie'j Toon van Nös Hennek barn ze den dag ok 'n veerkn kield, en dat was nig zoonder protest van 't veerkn ziene kaant veloopn. En nao 't geschreeuw te heurn in de boer schop, worn der hier en door nog wa een kould maakt.

Toon was a bie'j tieds opstaon urn 'n fenuspot an te maakn, want hee har nen duftigen bengel in 't schot lign, was nog wa 'n luk heet water vuur neudig, en en door as Botter Teunke kwam, dan mos 't spil klaor ween, foetern het alus an meka.

Und so entwickelt sich nach und nach ein Dialog zwischen den beiden. Mit Hilfe des Notizbuch schicken sich Lily und Dash durch halb New York und das mitten im vorweihnachtlichen Trubel.

Und obwohl sie in einigen Dingen unterschiedlicher Meinung sind, fühlen sich die beiden einander seelenverwandt. Doch wird der Zauber auch Bestand haben, wenn die beiden sich zum ersten Mal sehen?

Schon das Cover entführt den Leser mitten in das winterliche New York, wo die Handlung angesiedelt ist. Der Roman spielt zwischen dem Dezember und wird abwechselnd aus der Sicht der beiden Protagonisten Dash und Lily erzählt.

Überhaupt sind die beiden extrem unterschiedlich: Dash ist sehr extrovertiert, manchmal sogar ein wenig altklug. Ich mochte seine sarkastische Art von Anfang an, vor allem, weil man nach und nach entdeckt, was eigentlich hinter dieser harten Schale steckt.

Denn im Grunde seines Herzens ist Dash einsam. Seine Eltern sind geschieden und vor allem die Beziehung zu seinem Vater ist kompliziert.

Doch Lily ist anders, als die anderen jungen Menschen um sie herum; empfindsamer, emotionaler, so dass ihre Familie ständig versucht, sie vor der realen Welt zu beschützen.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

0 Anmerkung zu “WunderscheuNe Teens

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.